Stoję przed Tobą,
jak posąg żebraka.
Nieruchomo, bez ust drżenia,
powiek mrugnięcia.
Z nadzieją prosząc o choćby
jedno słowo wiary - najmniejszy grosz Twojej pamięci

Uratuj mnie – wrzucając
w mój nędznika kapelusz-
mały dowód niezapomnienia.
Ja przechowam go na wszystkie wieki,
ocalając wiarę od nieistnienia





                          



 

Copyright © Claudia Daniel. Wszystkie prawa zastrzeżone.